Kolej podziemna. Colson Whitehead.
Oprah Winfrey płakała, jak czytała. Barack Obama też zachwalał. A jak wiadomo, jest pierwszym czytającym prezydentem w historii. Tak dużo czytającym…czy jakoś tak.
powieść
Tajemna historia. Donna Tartt.
Bibliotekara otrzymała ostatnio wzruszającą wiadomość. Pozwolę sobie zacytować: „Czemu Bibliotekara nic nie publikuje? Brak mi nowych wpisików :(. Pozdrawiam serdecznie, czytelniczka – szwagierka – W.”. Niezmiennie, zaskoczona szerokim zasięgiem tej strony, – powracam. A wracam z nie byle czym.
Załącznik. Rainbow Rowell.
Dziś o tym, co mają ze sobą wspólnego Timbuktu, Nebraska i Hoboken oraz jak to jest spaść z ciężarówki z ziemniakami.
KLASYCZNA BIBLIOTEKARA. DOKTOR ŻYWAGO. BORYS PASTERNAK.
„Byłem zaskoczony tym jak wielkim cieszył się uznaniem. Jego wiersze nie ukazywały się wtedy. Były zakazane. Ludzie, którzy kochają poezję, kochają i poetów. A nikt nie kocha poezji bardziej niż Rosjanie.”
Król. Szczepan Twardoch.
Dawno, dawno temu, tam gdzie dziś zaczyna się Mordor – na rogu Puławskiej i Domaniewskiej – kiedyś kończyła się Warszawa. I była wieś i pole. A mieszkał tam Jan Kaplica.
Miłość i inne nieszczęścia. Olivier Bourdeaut.
Wiruję z Panną Redundantną w rytm szalonych dźwięków Bojanglesa. Zawirowała cała Francja. Wirujcie i Wy.
Pani Einstein. Marie Benedict.
Czytam „Panią Einstein” Marie Benedict. Okazuje się, że powieść jest gniotem stworzonym przez egzaltowaną, zakochaną w swojej bohaterce pisarkę. Taką, co to pisze tak długo i zapamiętale, że kiedy zamyka oczy wydaje jej się, że jest Panią Einstein… Continue Reading
Trudne sprawy, czyli Fiedorczuk, Halber i reszta.
Czasami bywa tak, że – jak mawia moja bardzo dobra znajoma – życie chłoszcze. I choć zwykło się sądzić, że nie oszczędza nikogo, to jednocześnie trzeba przyznać, że nad niektórymi znęca się z wyjątkowym zacięciem. Weźmy choćby bohaterki pięciu… Continue Reading
Dziewczyny. Emma Cline.
Długo nieobecna Bibliotekara powraca w hippisowskim stylu. Długo mi się nie pisało, ale za to całkiem sporo w tym czasie mi się przeczytało. Dziś czas na „Dziewczyny” Emmy Cline.
Klub Kameleona. Paryż 1932. Francine Prose.
Na Klub Kameleona od dawna ostrzyłam sobie moje bibliotekarskie pazurki. Niech tylko ktoś rzuci przy mnie hasła: Paryż, lata dwudzieste, bohema artystyczna, a zaczynam się zachowywać jak Hannibal Lecter na widok wątróbki.